(łc. stadium ‘miara długości’ z gr. stádion) geol. krótkotrwały okres nasilenia się zimna i zatrzymania czoła lodowca w miejscu; okres powstawania moreny czołowej.
(n.łc. parenteralis z gr. pará ‘obok’ + énteron ‘jelito’) med. pozajelitowy, dotyczący wprowadzania leków nie przez przewód pokarmowy, a np. dożylnie lub domięśniowo.
(naz. Multany ‘kraina w Rumunii’) muz. gł. w lm. multanki
(chryzo- + beryl – gr. béryllos) miner. tlenek berylu i glinu, żółty lub zielonkawy, czasem z domieszkami (np. z chromemaleksandryt), twardy, krystalizujący w układzie rombowym.
[haj fidelity] (hi-fi)
(łc. dulcis ‘słodki’) chem. pochodna mocznika będąca substancją ok. 100 razy słodszą od cukru, nieprzydatna do celów spożywczych ze względu na dużą toksyczność.